- قوی تر به روی صحنه می رود…
- افتتاح پروژه های عمرانی در هفته دولت
- غبار رویی گلزار شهدا به مناسبت هفته دولت
- حضور خادمان حرم امام رضا (ع)در دهه کرامت در اوز
- تجلیل از خبرنگاران کل استان فارس
- مراسم روز دختر به همت خواهران فعال سپاه و کانون فرهنگی اهل بیت،به روایت تصویر
- مبادا قلم ها،از قلم بیافتند
- خبرنگاران منطقه در کارگاه آموزشی گزارش نویسی و روایت گری گرد هم آمدند
- سومین همایش روسای فرهنگ و ارشاد شهرستانها برگزار شد؛تاکید بر گفتمان اقتصاد مقاومتی
- انجمن عکس اوز مسابقه ای با موضوع عروسي برگزار می کند
فرهنگ اوز
آخرین مطالب
امکانات وب
شنبه 25 اردیبهشت به پاسداشت هویت و فرهنگ هر ایرانی بزرگداشت فردوسی را در تالار فردوسی دانشگاه آزاد برگزار کردیم.ا پس از تلاوت قرآن توسط زارعی از دانشجویان دانشگاه آزاد و سرود ملی ،از فردوسی خواندند و شنیدیم،از فردوسی سخن ها به میان آمد،با شاهنامه که شناسنامه ی هر ایرانی است همراه شدیم.شبی زیبا که با اشعار شاعران زیباتر شد. آغازگر برنامه سید یوسف حسینی رئیس اداره ورزش و جوانان و عضو انجمن ادبی تائب , اشعار و متن های زیبایی از فردوسی خواند . 
شیخی از خنج،مصطفی کارگر از گراش،پوربلاش از خور،واز انجمن ادبی تائب اوز،ندا عزیزی با شعر فردوسی سیلوانا سلمانپور،زیبا جنیدی،حسنا قاضی زاده،محمد رفیع نامی و سید مصطفی وخشوری شعر خواندند.
فروغ هاشمی مسئول اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی سپاس خود را نثار عزیزانی کرد که با نشست ها و بزرگداشت ها و مناسبت ها در کارنامه ی ادبی و هنری خود بهشتی زیبا در اردیبهشت آفریدند و هویت و فرهنگ ایران زمین را در بزرگداشت فردوسی که در نزد اقوام ایرانی از جایگاه ویزه ای برخوردار است و شاهنامه که شناسنامه ای وزین هرخانواده ی ایرانی است را به یادگار گذاشته صمیمانه تشکر کرد.
بهرام رفیعی دبیر انجمن ادبی تائب نیز ابتدای برنامه از همراهان همیشگی تقدیر و تشکر کرد و در سخنانی کوتاه به وصف مراسم و نکوداشت ها پرداخت و از فردوسی سخن به میان آورد.
پیر کهن همراه همیشگی بزرگداشت فردوسی محمد حسین پور کریم نیز به شاهنامه خوانی مشغول شد.
سیاوش کریما و راحله رحمانی از دیگر اعضای انجمن بودند که حماسه ای از شاهنامه را اجرا کردند.
رضایی ( ریاست اداره آموزش و پرورش ) شعری در وصف مقام معلم خواند . رضایی قبل از شعرخوانی فردوسی را بزرگ شاعر ایرانی خواند که در اشعارش از فرهنگ و آموزش زیاد دیده ایم .
موسیقی زیبای مجتبی نجم الدینی از اعضای انجمن موسیقی بر زیبایی محفل ادبی افزود .
سخنوران این نکوداشت :
فرزاد قناعت پور در بزرگداشت فردوسی :
ما و سیاست شعر
سیاست علم و اراده ی معطوف به قدرت است.روش های دست یابی به قدرت صرفا به دیکتاتوری،سلاح و یا متدولوژی های خشک سیستماتیک و عقلانی مجرد خلاصه نمی شود. از جمله راه های نیل به مقصود سیاسی بهره مندی از ظرفیت های زبان و ادبیات و قدرت نهفته ی در آنهاست. در تاریخ ادبیات فارسی سه شاعرند که با گرامیداشت زبان و ساخت ساختار شعر پارسی در مواجهه با تهدیدهای بیرونی که متوجه زبان و فرهنگ ایرانی بوده است توانسته اند نقشی موثر از خود نشان دهند. نخستین آنها رودکی است که در حوزه ی ساختار بخشی به شعر پارسی چه در حوزه ی وزن و چه در حوزه ی قوالب نقشی موثر دارد و آماده ساز راه پر افتخار شعر پارسی پس از خود است. بر این اساس، وی همچنین نخستین شاعر پس از اسلام است که دارای دیوان اشعار است.دومین نام، متعلق به فردوسی است که در زنده نگاه داشتن و تحرک و صلابت این زبان کوشیده است.حضور نزدیک به ده هزار واژه ی ناب پارسی در شصت هزار بیت شاهنامه ی او، عمق و صلابت و استواری زبان در آن مکتوب و حکمت و تمثیل موجود در دیوان این شاعر نامی او را نما کرده است. سومین ایشان سعدی است که سلاست و فصاحت زبان پارسی است و برخی بر این عقیده اند که فارسی امروز پرورده ی فارسی پس از سعدی است.این هر سه، سیاستمدار ترین شاعران ما هستند بی آنکه در جنگی شرکت کرده و یا ردپایی در کشتاری به جای گذاشته باشند، فردوسی حماسه سرا در تمام عمر خود تنها یک جنگ به چشم خود دیده است. اما این شاعران با کیفیت کنش خود، زبان و نیز،ساختار شعر پارسی به عنوان مهمترین حامل آن را به خوبی نگاهبانی کرده از پس تمام تهدیدها و تهاجم های فرهنگی و زبانی موجود، با همراهی دیگر شاعران تاریخ، به سرمنزل مقصود رسانده اند.زبان و ساختاری که اگر نبود، فرهنگ ایرانی هم در پس سوانح احوال و اعصار مضمحل می شد و یا به استحاله در می آمد.مثال بارز آن، کشور مصر است که با از دست دادن زبان تاریخی خویش و تبدیل آن به زبانی دیگر، امروز از لحاظ تاریخ و فرهنگ در حوزه ی سیاسی و فرهنگی دیگری تعریف می شود.
آموزه ی شاعرانی چون فردوسی برای تمام ما و شاعران جوان ما این است که شعر برای شاعران جدی، تفنن نیست. جان و جهان مبارزه، مقاومت و ایستادگی است.زبان در شعر شاعران، قدرت فرهنگ و قدرت فرهنگی است که در کشاکش زمان، جنگ ها، آشفتگی ها و بحران ها ملتی را همچنان سربلند نگاه میدارد و این است سیاست شعر.
میر هاشم ریاحی در بزرگداشت فردوسی :
به نام خداوند جان و خرد کزین برتر اندیشه بر نگذرد
فردوسی یکی از معماران بنای شکوهمند فرهنگ و ادب ایران زمین است
و شاهنامه نگهدارنده و شاه ستون این بنا.
کاخی بلند و سرافراز که از پس سالیانی دراز و هزاره ای خونبار و طوفانی از باد و باران گزندی نیافته و تا همیشه استوار و پابرجاست.
فردوسی نیز چون بزرگان دیگر دفترش را به نام یزدان آغاز می کند اما از بین تمامی صفاتی که می تواند به خداوند نسبت دهد خالق را خداوند جان و خرد نام می نهد .و در واقع با این صفات اساسی ترین باوری را که در تمامی شاهکارش برآن تاکید دارد که همان خردورزی ست راابیان می کند..کلمه ای که بیش از 500بار در شاهنامه تکرار شده .
و باور دارد که بکارگیری خرد منجر به توانایی خواهد شد
مردم انگلستان ضرب المثلی دارند بدین شکل
Knowledge is power
علم همان قدرت است. و میدانیم که غرب بعد از رنسانس در حدود پانصد سال پیش با تکیه بر دانش و فن آوری و اختراعات بی شمار به قدرت اول دنیا تبدیل شد .
قدرتی که هزار سال پیش فردوسی بخوبی از آن آگاه بود
توانا بود هر که دانا بود
ز دانش دل پیر برنا بود
دانایی توانایست. علم همان قدرت است….
اما حکیم اولین و شاید تنها شاعریست که بی درنگ پس از ستایش یزدان به ستایش خرد می پردازد.
کنون تا چه داری بیار از خرد
که گوش نیوشنده زو برخورد
خرد بهتر از هر چه ایزد بداد
ستایش خرد را، به، از راه داد
کسی کو خرد را ندارد به پیش
دلش گردد از کرده خویش ریش
چو دیدار یابی به شاخ سخن
بدانی که دانش نیابد به بن
در جایی اشاره می کنه نیت خوب و ساده دلی و روشن روانی به تنهایی کافی نیست و ای بسا کارهای نادرست که با نیت نیک توسط فردی بی خرد صورت می گیرد.
خرد تیره و مرد روشن روان؟
نباشد همی شادمان یک زمان
تنها روشن رایی و خرد در کنار روشن روانی نیکبختی را به همراه خواهد داشت.
در بیتی دیگر میگوید:
خرد رهنمای و خرد دلگشای
خرد دست گیرد به هردو سرای
سه بار تکرار کلمه خرد در یک بیت نشان از اهمیت و تاکید بسیار بر آن است.
توجه کنیم که نظریه خردورزی بیش از هزار سال پیش توسط حکیم تدوین شده زمانی که اروپا در قعر تاریکی و جهل قرون وسطی بسر می برد .و افسوس که داشته های ما همیشه الهام بخش دیگران بوده و خودی ها نتوانسته اند به عمق مطلب و ضرورت اعمال چنین نظریه نبوغ آمیزی در بستر جامعه پی ببرند.
اما نکته بسیار مهم این است که حکیم نمودهای خرد را در پندار و کردار و گفتار هر سه مد نظر دارد و نتیجه عملی خردورزی را می ستاید.
یکی از این رفتارها مداراست و بردباری که در وصف آن چنین می سراید
ستون خرد بردباری بود
چو تیزی کنی تن به خواری بود
مداراخرد رابرادر بود
خرد بر سر جان چو افسر بود
اویادآوری می کند حتی دشمن دانااز دوست نادان بهتر است
چو دانا ترا دشمن جان بود
به از دوست مردی که نادان بود
رفتار دیگر ی که در نتیجه خرد حاصل می شود فروتنی ست
در داستان جمشید جم با اینکه او فره ایزدی را داشته و تا مدتی به داد و نیکی فرمانروایی می کند اما پس از چیره شدن غرور بر او و ادعای خدایی فره ایزدی از او دور می شود و به تیره روزی می افتد
از قول جمشید می گوید
هنر در جهان از من آمد پدید
چو من نامور تخت ، شاهی ندید
…گر ایدون که دانید من کردم این
مرا خواند باید جهان آفرین
چو این گفته شد فر یزدان از اوی
گسست و جهان شد پر از گفتگوی
و سرانجام او
به جمشید بر تیره گون گشت روز همی کاست آن فر گیتی فروز
براوتیره شدفره ایزدی
به کژی گرایید و نابخردی
حرص و آز و قدرت طلبی نیز همیشه در داستانهای شاهنامه در مقابل خرد قرار می گیرند
ضحاک تازی به اغوای اهریمن ‘پدر درستکار خود مرداس را می کشد و پس از فریب خوردن از اهریمن دو مار بر شانه های او میروید که خوراک روزانه آنها مغز سر مردان جوان است
چنان بد که هر شب دو مرد جوان
چه کهتر چه از تخمهٔ پهلوان
خورشگر ببردی به ایوان شاه
همی ساختی راه درمان شاه
بکشتی و مغزش بپرداختی
مران اژدها را خورش ساختی
ایده خوردن مغز جوانان یعنی مبارزه با نوگرایی و افکار نو و جسارت جوانی از طرفی کلمه مرد به نشان کنشگران و فعالان آن جامعه
و بدین سان جامعه در افسون جهل و نابخردی و بی هنری زمانه سیاهی را می گذراند
نهان گشت آیین فرزانگان
پراکنده شد کام دیوانگان
هنر خوار شد جادویی ارجمند
نهان راستی آشکارا گزند
شده بر بدی دست دیوان دراز
زنیکی نبودی سخن جز به راز
ندانست جز خود بد آموختن
جز از کشتن و غارت و سوختن
نکته اینکه خود حکیم مقصود از طرح موجوداتی چون اهریمن و دیو را بخوبی توضیح میدهد
تو مر دیو را مردم بد شناس
کسی کو ندارد ز یزدان سپاس
هر آنکو گذشت از را مردمی
زدیوان شمر ، مشمرش آدمی
بخشندگی هم یکی از نمود های خردورزی ست
چو بخشنده باشی گرامی شوی
ز دانایی و داد نامی شوی
و به زیبایی اشاره می کند دادو دهش همیشه و توسط هر کسی می تواند محبوبیت و فرشته خویی را به همراه داشته باشد
فریدون فرخ فرشته نبود
به مشک و به عنبر سرشته نبود
زداد و دهش یافت آن نیکویی
تو دادو دهش کن فریدون تویی
در نهایت تنها سلاح مبارزه با هریمن بدی و جهل و خودکامگی و.. رانه گرز و سنان بلکه خردورزی و تعقل میداند و بس
زدانا بپرسید پس شهریار
که چون دیو با دل کند کارزار
به بنده چه دادست کیهان خدیو
که از کار کوته کند دست دیو؟
چنین داد پاسخ که دست خرد
ز کردار اهریمنان بگذرد
زشمشیر دیوان خرد جوشن است
دل و جان داننده زو روشن است.
عبدالله وحدانی در بزرگداشت فردوسی:
بحث امشب من راجع به تراژدی است
ارسطو در کتاب فن شعر خود ( تراژدی را تقلید و محاکات از کار و کرداری شگرف ) میداند تراژدی نمایش اعمال مهمی است که در نهایت به ضرر قهرمان تمام میشود یعنی نمایشی که به فاجعه ختم میشود و این فاجعه معمولا مرگ جانگداز کارکتر است
تراژدی از یک سو حس ترحم را در ما بوجود میاورد و از طرف دیگر حس وحشت و هراس را
کارکتر براثر بخت برگشتگی یا بازی سرنوشت و البته به اشتباهات پیاپی خود براثر عدم توجه به علائم و هشدارهای زمینی و اسمانی زمینه وقوع فاجعه را اماده می کند
این اشتباهات نتیجه نقطه ضعف کارکتر است که ما در نبرد رستم و اسفندیار شاهد ان هستیم اسفندیار اگر چه به ظاهر رویین تن است اما نقطه ضعفی دارد که سبب نابودیش میگردد این ضعف چیزی نیست جز غرور
غرور سبب میشود که قهرمان ما علایم را یکی پس از دیگری نادیده بگیرد مثلا انجا که مادرش او را نصیحت میکند:
بدو گفت کای رنج دیده پسر
زگیتی چه جوید دل تاجور
مگرگنج و فرمان و رای وسپاه
تو داری براین بر فزونی مخواه
چو او بگذرد تاج وتختش توراست
بزرگی و شاهی و بختش توراست
اما اسفندیار پاسخ میدهد:
چنین گفت با مادر اسفندیار
که نیکو زد این داستان هوشیار
که پیش زنان راز هرگز مگوی
چوگویی سخن باز یابی به کوی
مکن هیچ کاری به فرمان زن
که هرگز نبینی زنی رای زن
در ادامه کتایون ( مادر اسفندیار ) به پسرش از دلاوری های رستم توضیح میدهد ( باز هم علامت اخطار ) اما او بی توجه است
هنگام حرکت اسفندیار با سپاهش به سوی رستم در راه شتر زانو میزند ( هشدار زمینی ) اما اسفندیار:
جهانجوی را ان بد امد به فال
بفرمود تا کش سر ببرند و یال
بدان تا بدو باز گردد بدی
نباشد بجز فره ایزدی
غمی گشت زان اشتر اسفندیار
گرفت انزمان اختر شوم خوار
در اخر داستان هر چند رستم اسفندیار را نصیحت میکند که ازین نبرد دست بردارد او قبول نمیکند زیرا فاجعه باید اتفاق بیفتد…
بدانست رستم که لابه به کار
نیاید همی پیش اسفندیار
کمان را به زه کرد و ان تیر گز
که پیکانش را داده بود اب رز
همی راند تیر گز اندر کمان
سر خویش کرده سوی اسمان
.
.
.
.
تهمتن گز اندر کمان راند زود
بر ان سان که سیمرغ فرموده بود
بزد تیر بر چشم اسفندیار
سیه شد جهان پیش ان نامدار
نگون شد سر شاه یزدان پرست
بیفتاد چاچی کمانش ز دست
.
.
تزیینی زیبا از فهیمه شریفی از اعضای انجمن ادبی :
ما را در سایت فرهنگ اوز دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: محمد رضا جوادیان بازدید: 126 تاريخ: جمعه 31 ارديبهشت 1395 ساعت: 17:15
زبان شعر و ادب،زبانی است که ما را در هر گوشه ای که باشیم دور هم جمع می کند و پیوندی عمیق برقرار می کند.دور هم می نشنیم و ساعت ها از رباعی و غزل و مثنوی و سپید و داستان و حکایت می شنویم و می گوییم.
بازهم شب شعری دیگر و نکوداشت بزرگ شاعری از جنس فلسفه و منطق و حکمت و ریاضیات و نجوم و تاریخ.عمر خیام شاعر پر آوازه قرن پنجم هجری که رباعی های ساده ی او بی آلایش ترین واژه ها را به آفرینش هنر نمایی و معانی عمیق فلسفی به زبانی ساده پیوند می زند و با رباعی هه چیز را تداعی می کند.
زادروز این شاعر بهانه ای شد برای اینکه انجمن ادبی تائب به دعوت انجمن علمی فرهنگی و اهالی فرهنگ دوست روستای کهنه راهی سالن دبیرستان سلحشور کهنه شود و با ادب دوستان و هنرمندان و شاعران منطقه محفل ادبی دیگری را در پرونده ی اردیبهشت خود ثبت کند.
در این محفل جلیلی مجری برنامه ضمن خوش امد به حاضرین و عزیزانی که در جمع حاضر بودند خصوصا نیک اندیش و نیکوکار منطقه منصور فقیهی نژاد از حضور اعضای انجمن ادبی تائب و روسای اداره فرهنگ و ارشاد،ورزش و جوانان،دانشگاه آزاد،عصر اوز و سایت اوز امروز،خانه فرهنگ تشکر کرد.
شاعرانی که خواندند:فرشته سلمانپور،سید مصطفی وخشوری،میرهاشم امیری نژاد،آرزو صالح نژاد،سلامی و احمدی از روستای کهنه و راحله رحمانی با اشعاری از خیام،آیدا مختاری با حکایت سعدی و موسیقی بسیار زیبایی از روستای فیشور ادامه ی برنامه بود.
مشاعره ی زیبای دانش آموزان دبیرستان کهنه بسیار مورد توجه قرار گرفت.
فروغ هاشمی و بهرام رفیعی نیز از خیام گفتند و از اینکه مجال برای برگزاری مراسم ها در روستاهای اطراف خصوصا کهنه فراهم است سپاسگذاری کردند.
یونس موذنی درباره خیام به سخنرانی پرداخت و در پایان شعری از خود برای حضار خواند.
منصور فقیهی نژاد شعری در وصف اوز خواند و هر کجا را سرای خود نامید،فرقی نمیکند اهل کدام شهر باشیم بی شک همه ی ما اوزی یا کهنه ای یا اهل جاهای دیگر هستیم و همه یکی هستیم.
در پایان امام جمعه ی روستای کهنه ضمن تشکر،ادامه ی همچون محفل های ادبی را ضروری دانست و از حضور همه ی ادیبان و شاعران اظهار خوشحالی کرد و به رسم یادبود لوحی را تقدیم منصور فقیهی نژاد خیر و فرهیخته و شاعر و همراه همیشگی انجمن ادبی نمود.
ما را در سایت فرهنگ اوز دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: محمد رضا جوادیان بازدید: 118 تاريخ: جمعه 31 ارديبهشت 1395 ساعت: 17:15
زبان شعر و ادب،زبانی است که ما را در هر گوشه ای که باشیم دور هم جمع می کند و پیوندی عمیق برقرار می کند.دور هم می نشنیم و ساعت ها از رباعی و غزل و مثنوی و سپید و داستان و حکایت می شنویم و می گوییم.
بازهم شب شعری دیگر و نکوداشت بزرگ شاعری از جنس فلسفه و منطق و حکمت و ریاضیات و نجوم و تاریخ.عمر خیام شاعر پر آوازه قرن پنجم هجری که رباعی های ساده ی او بی آلایش ترین واژه ها را به آفرینش هنر نمایی و معانی عمیق فلسفی به زبانی ساده پیوند می زند و با رباعی هه چیز را تداعی می کند.
زادروز این شاعر بهانه ای شد برای اینکه انجمن ادبی تائب به دعوت انجمن علمی فرهنگی و اهالی فرهنگ دوست روستای کهنه راهی سالن دبیرستان سلحشور کهنه شود و با ادب دوستان و هنرمندان و شاعران منطقه محفل ادبی دیگری را در پرونده ی اردیبهشت خود ثبت کند.
در این محفل جلیلی مجری برنامه ضمن خوش امد به حاضرین و عزیزانی که در جمع حاضر بودند خصوصا نیک اندیش و نیکوکار منطقه منصور فقیهی نژاد از حضور اعضای انجمن ادبی تائب و روسای اداره فرهنگ و ارشاد،ورزش و جوانان،دانشگاه آزاد،عصر اوز و سایت اوز امروز،خانه فرهنگ تشکر کرد.
شاعرانی که خواندند:فرشته سلمانپور،سید مصطفی وخشوری،میرهاشم امیری نژاد،آرزو صالح نژاد،سلامی و احمدی از روستای کهنه و راحله رحمانی با اشعاری از خیام،آیدا مختاری با حکایت سعدی و موسیقی بسیار زیبایی از روستای فیشور ادامه ی برنامه بود.
مشاعره ی زیبای دانش آموزان دبیرستان کهنه بسیار مورد توجه قرار گرفت.
فروغ هاشمی و بهرام رفیعی نیز از خیام گفتند و از اینکه مجال برای برگزاری مراسم ها در روستاهای اطراف خصوصا کهنه فراهم است سپاسگذاری کردند.
یونس موذنی درباره خیام به سخنرانی پرداخت و در پایان شعری از خود برای حضار خواند.
منصور فقیهی نژاد شعری در وصف اوز خواند و هر کجا را سرای خود نامید،فرقی نمیکند اهل کدام شهر باشیم بی شک همه ی ما اوزی یا کهنه ای یا اهل جاهای دیگر هستیم و همه یکی هستیم.
در پایان امام جمعه ی روستای کهنه ضمن تشکر،ادامه ی همچون محفل های ادبی را ضروری دانست و از حضور همه ی ادیبان و شاعران اظهار خوشحالی کرد و به رسم یادبود لوحی را تقدیم منصور فقیهی نژاد خیر و فرهیخته و شاعر و همراه همیشگی انجمن ادبی نمود.
ما را در سایت فرهنگ اوز دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: محمد رضا جوادیان بازدید: 123 تاريخ: سه شنبه 28 ارديبهشت 1395 ساعت: 13:44
شنبه 25 اردیبهشت به پاسداشت هویت و فرهنگ هر ایرانی بزرگداشت فردوسی را در تالار فردوسی دانشگاه آزاد برگزار کردیم.ا پس از تلاوت قرآن توسط زارعی از دانشجویان دانشگاه آزاد و سرود ملی ،از فردوسی خواندند و شنیدیم،از فردوسی سخن ها به میان آمد،با شاهنامه که شناسنامه ی هر ایرانی است همراه شدیم.شبی زیبا که با اشعار شاعران زیباتر شد. آغازگر برنامه سید یوسف حسینی رئیس اداره ورزش و جوانان و عضو انجمن ادبی تائب , اشعار و متن های زیبایی از فردوسی خواند .
شیخی از خنج،مصطفی کارگر از گراش،پوربلاش از خور،واز انجمن ادبی تائب اوز،ندا عزیزی با شعر فردوسی سیلوانا سلمانپور،زیبا جنیدی،حسنا قاضی زاده،محمد رفیع نامی و سید مصطفی وخشوری شعر خواندند.
فروغ هاشمی مسئول اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی سپاس خود را نثار عزیزانی کرد که با نشست ها و بزرگداشت ها و مناسبت ها در کارنامه ی ادبی و هنری خود بهشتی زیبا در اردیبهشت آفریدند و هویت و فرهنگ ایران زمین را در بزرگداشت فردوسی که در نزد اقوام ایرانی از جایگاه ویزه ای برخوردار است و شاهنامه که شناسنامه ای وزین هرخانواده ی ایرانی است را به یادگار گذاشته صمیمانه تشکر کرد.
بهرام رفیعی دبیر انجمن ادبی تائب نیز ابتدای برنامه از همراهان همیشگی تقدیر و تشکر کرد و در سخنانی کوتاه به وصف مراسم و نکوداشت ها پرداخت و از فردوسی سخن به میان آورد.
پیر کهن همراه همیشگی بزرگداشت فردوسی محمد حسین پور کریم نیز به شاهنامه خوانی مشغول شد.
سیاوش کریما و راحله رحمانی از دیگر اعضای انجمن بودند که حماسه ای از شاهنامه را اجرا کردند.
رضایی ( ریاست اداره آموزش و پرورش ) شعری در وصف مقام معلم خواند . رضایی قبل از شعرخوانی فردوسی را بزرگ شاعر ایرانی خواند که در اشعارش از فرهنگ و آموزش زیاد دیده ایم .
موسیقی زیبای مجتبی نجم الدینی از اعضای انجمن موسیقی بر زیبایی محفل ادبی افزود .
سخنوران این نکوداشت :
فرزاد قناعت پور در بزرگداشت فردوسی :
ما و سیاست شعر
سیاست علم و اراده ی معطوف به قدرت است.روش های دست یابی به قدرت صرفا به دیکتاتوری،سلاح و یا متدولوژی های خشک سیستماتیک و عقلانی مجرد خلاصه نمی شود. از جمله راه های نیل به مقصود سیاسی بهره مندی از ظرفیت های زبان و ادبیات و قدرت نهفته ی در آنهاست. در تاریخ ادبیات فارسی سه شاعرند که با گرامیداشت زبان و ساخت ساختار شعر پارسی در مواجهه با تهدیدهای بیرونی که متوجه زبان و فرهنگ ایرانی بوده است توانسته اند نقشی موثر از خود نشان دهند. نخستین آنها رودکی است که در حوزه ی ساختار بخشی به شعر پارسی چه در حوزه ی وزن و چه در حوزه ی قوالب نقشی موثر دارد و آماده ساز راه پر افتخار شعر پارسی پس از خود است. بر این اساس، وی همچنین نخستین شاعر پس از اسلام است که دارای دیوان اشعار است.دومین نام، متعلق به فردوسی است که در زنده نگاه داشتن و تحرک و صلابت این زبان کوشیده است.حضور نزدیک به ده هزار واژه ی ناب پارسی در شصت هزار بیت شاهنامه ی او، عمق و صلابت و استواری زبان در آن مکتوب و حکمت و تمثیل موجود در دیوان این شاعر نامی او را نما کرده است. سومین ایشان سعدی است که سلاست و فصاحت زبان پارسی است و برخی بر این عقیده اند که فارسی امروز پرورده ی فارسی پس از سعدی است.این هر سه، سیاستمدار ترین شاعران ما هستند بی آنکه در جنگی شرکت کرده و یا ردپایی در کشتاری به جای گذاشته باشند، فردوسی حماسه سرا در تمام عمر خود تنها یک جنگ به چشم خود دیده است. اما این شاعران با کیفیت کنش خود، زبان و نیز،ساختار شعر پارسی به عنوان مهمترین حامل آن را به خوبی نگاهبانی کرده از پس تمام تهدیدها و تهاجم های فرهنگی و زبانی موجود، با همراهی دیگر شاعران تاریخ، به سرمنزل مقصود رسانده اند.زبان و ساختاری که اگر نبود، فرهنگ ایرانی هم در پس سوانح احوال و اعصار مضمحل می شد و یا به استحاله در می آمد.مثال بارز آن، کشور مصر است که با از دست دادن زبان تاریخی خویش و تبدیل آن به زبانی دیگر، امروز از لحاظ تاریخ و فرهنگ در حوزه ی سیاسی و فرهنگی دیگری تعریف می شود.
آموزه ی شاعرانی چون فردوسی برای تمام ما و شاعران جوان ما این است که شعر برای شاعران جدی، تفنن نیست. جان و جهان مبارزه، مقاومت و ایستادگی است.زبان در شعر شاعران، قدرت فرهنگ و قدرت فرهنگی است که در کشاکش زمان، جنگ ها، آشفتگی ها و بحران ها ملتی را همچنان سربلند نگاه میدارد و این است سیاست شعر.
میر هاشم ریاحی در بزرگداشت فردوسی :
به نام خداوند جان و خرد کزین برتر اندیشه بر نگذرد
فردوسی یکی از معماران بنای شکوهمند فرهنگ و ادب ایران زمین است
و شاهنامه نگهدارنده و شاه ستون این بنا.
کاخی بلند و سرافراز که از پس سالیانی دراز و هزاره ای خونبار و طوفانی از باد و باران گزندی نیافته و تا همیشه استوار و پابرجاست.
فردوسی نیز چون بزرگان دیگر دفترش را به نام یزدان آغاز می کند اما از بین تمامی صفاتی که می تواند به خداوند نسبت دهد خالق را خداوند جان و خرد نام می نهد .و در واقع با این صفات اساسی ترین باوری را که در تمامی شاهکارش برآن تاکید دارد که همان خردورزی ست راابیان می کند..کلمه ای که بیش از 500بار در شاهنامه تکرار شده .
و باور دارد که بکارگیری خرد منجر به توانایی خواهد شد
مردم انگلستان ضرب المثلی دارند بدین شکل
Knowledge is power
علم همان قدرت است. و میدانیم که غرب بعد از رنسانس در حدود پانصد سال پیش با تکیه بر دانش و فن آوری و اختراعات بی شمار به قدرت اول دنیا تبدیل شد .
قدرتی که هزار سال پیش فردوسی بخوبی از آن آگاه بود
توانا بود هر که دانا بود
ز دانش دل پیر برنا بود
دانایی توانایست. علم همان قدرت است….
اما حکیم اولین و شاید تنها شاعریست که بی درنگ پس از ستایش یزدان به ستایش خرد می پردازد.
کنون تا چه داری بیار از خرد
که گوش نیوشنده زو برخورد
خرد بهتر از هر چه ایزد بداد
ستایش خرد را، به، از راه داد
کسی کو خرد را ندارد به پیش
دلش گردد از کرده خویش ریش
چو دیدار یابی به شاخ سخن
بدانی که دانش نیابد به بن
در جایی اشاره می کنه نیت خوب و ساده دلی و روشن روانی به تنهایی کافی نیست و ای بسا کارهای نادرست که با نیت نیک توسط فردی بی خرد صورت می گیرد.
خرد تیره و مرد روشن روان؟
نباشد همی شادمان یک زمان
تنها روشن رایی و خرد در کنار روشن روانی نیکبختی را به همراه خواهد داشت.
در بیتی دیگر میگوید:
خرد رهنمای و خرد دلگشای
خرد دست گیرد به هردو سرای
سه بار تکرار کلمه خرد در یک بیت نشان از اهمیت و تاکید بسیار بر آن است.
توجه کنیم که نظریه خردورزی بیش از هزار سال پیش توسط حکیم تدوین شده زمانی که اروپا در قعر تاریکی و جهل قرون وسطی بسر می برد .و افسوس که داشته های ما همیشه الهام بخش دیگران بوده و خودی ها نتوانسته اند به عمق مطلب و ضرورت اعمال چنین نظریه نبوغ آمیزی در بستر جامعه پی ببرند.
اما نکته بسیار مهم این است که حکیم نمودهای خرد را در پندار و کردار و گفتار هر سه مد نظر دارد و نتیجه عملی خردورزی را می ستاید.
یکی از این رفتارها مداراست و بردباری که در وصف آن چنین می سراید
ستون خرد بردباری بود
چو تیزی کنی تن به خواری بود
مداراخرد رابرادر بود
خرد بر سر جان چو افسر بود
اویادآوری می کند حتی دشمن دانااز دوست نادان بهتر است
چو دانا ترا دشمن جان بود
به از دوست مردی که نادان بود
رفتار دیگر ی که در نتیجه خرد حاصل می شود فروتنی ست
در داستان جمشید جم با اینکه او فره ایزدی را داشته و تا مدتی به داد و نیکی فرمانروایی می کند اما پس از چیره شدن غرور بر او و ادعای خدایی فره ایزدی از او دور می شود و به تیره روزی می افتد
از قول جمشید می گوید
هنر در جهان از من آمد پدید
چو من نامور تخت ، شاهی ندید
…گر ایدون که دانید من کردم این
مرا خواند باید جهان آفرین
چو این گفته شد فر یزدان از اوی
گسست و جهان شد پر از گفتگوی
و سرانجام او
به جمشید بر تیره گون گشت روز همی کاست آن فر گیتی فروز
براوتیره شدفره ایزدی
به کژی گرایید و نابخردی
حرص و آز و قدرت طلبی نیز همیشه در داستانهای شاهنامه در مقابل خرد قرار می گیرند
ضحاک تازی به اغوای اهریمن ‘پدر درستکار خود مرداس را می کشد و پس از فریب خوردن از اهریمن دو مار بر شانه های او میروید که خوراک روزانه آنها مغز سر مردان جوان است
چنان بد که هر شب دو مرد جوان
چه کهتر چه از تخمهٔ پهلوان
خورشگر ببردی به ایوان شاه
همی ساختی راه درمان شاه
بکشتی و مغزش بپرداختی
مران اژدها را خورش ساختی
ایده خوردن مغز جوانان یعنی مبارزه با نوگرایی و افکار نو و جسارت جوانی از طرفی کلمه مرد به نشان کنشگران و فعالان آن جامعه
و بدین سان جامعه در افسون جهل و نابخردی و بی هنری زمانه سیاهی را می گذراند
نهان گشت آیین فرزانگان
پراکنده شد کام دیوانگان
هنر خوار شد جادویی ارجمند
نهان راستی آشکارا گزند
شده بر بدی دست دیوان دراز
زنیکی نبودی سخن جز به راز
ندانست جز خود بد آموختن
جز از کشتن و غارت و سوختن
نکته اینکه خود حکیم مقصود از طرح موجوداتی چون اهریمن و دیو را بخوبی توضیح میدهد
تو مر دیو را مردم بد شناس
کسی کو ندارد ز یزدان سپاس
هر آنکو گذشت از را مردمی
زدیوان شمر ، مشمرش آدمی
بخشندگی هم یکی از نمود های خردورزی ست
چو بخشنده باشی گرامی شوی
ز دانایی و داد نامی شوی
و به زیبایی اشاره می کند دادو دهش همیشه و توسط هر کسی می تواند محبوبیت و فرشته خویی را به همراه داشته باشد
فریدون فرخ فرشته نبود
به مشک و به عنبر سرشته نبود
زداد و دهش یافت آن نیکویی
تو دادو دهش کن فریدون تویی
در نهایت تنها سلاح مبارزه با هریمن بدی و جهل و خودکامگی و.. رانه گرز و سنان بلکه خردورزی و تعقل میداند و بس
زدانا بپرسید پس شهریار
که چون دیو با دل کند کارزار
به بنده چه دادست کیهان خدیو
که از کار کوته کند دست دیو؟
چنین داد پاسخ که دست خرد
ز کردار اهریمنان بگذرد
زشمشیر دیوان خرد جوشن است
دل و جان داننده زو روشن است.
عبدالله وحدانی در بزرگداشت فردوسی:
بحث امشب من راجع به تراژدی است
ارسطو در کتاب فن شعر خود ( تراژدی را تقلید و محاکات از کار و کرداری شگرف ) میداند تراژدی نمایش اعمال مهمی است که در نهایت به ضرر قهرمان تمام میشود یعنی نمایشی که به فاجعه ختم میشود و این فاجعه معمولا مرگ جانگداز کارکتر است
تراژدی از یک سو حس ترحم را در ما بوجود میاورد و از طرف دیگر حس وحشت و هراس را
کارکتر براثر بخت برگشتگی یا بازی سرنوشت و البته به اشتباهات پیاپی خود براثر عدم توجه به علائم و هشدارهای زمینی و اسمانی زمینه وقوع فاجعه را اماده می کند
این اشتباهات نتیجه نقطه ضعف کارکتر است که ما در نبرد رستم و اسفندیار شاهد ان هستیم اسفندیار اگر چه به ظاهر رویین تن است اما نقطه ضعفی دارد که سبب نابودیش میگردد این ضعف چیزی نیست جز غرور
غرور سبب میشود که قهرمان ما علایم را یکی پس از دیگری نادیده بگیرد مثلا انجا که مادرش او را نصیحت میکند:
بدو گفت کای رنج دیده پسر
زگیتی چه جوید دل تاجور
مگرگنج و فرمان و رای وسپاه
تو داری براین بر فزونی مخواه
چو او بگذرد تاج وتختش توراست
بزرگی و شاهی و بختش توراست
اما اسفندیار پاسخ میدهد:
چنین گفت با مادر اسفندیار
که نیکو زد این داستان هوشیار
که پیش زنان راز هرگز مگوی
چوگویی سخن باز یابی به کوی
مکن هیچ کاری به فرمان زن
که هرگز نبینی زنی رای زن
در ادامه کتایون ( مادر اسفندیار ) به پسرش از دلاوری های رستم توضیح میدهد ( باز هم علامت اخطار ) اما او بی توجه است
هنگام حرکت اسفندیار با سپاهش به سوی رستم در راه شتر زانو میزند ( هشدار زمینی ) اما اسفندیار:
جهانجوی را ان بد امد به فال
بفرمود تا کش سر ببرند و یال
بدان تا بدو باز گردد بدی
نباشد بجز فره ایزدی
غمی گشت زان اشتر اسفندیار
گرفت انزمان اختر شوم خوار
در اخر داستان هر چند رستم اسفندیار را نصیحت میکند که ازین نبرد دست بردارد او قبول نمیکند زیرا فاجعه باید اتفاق بیفتد…
بدانست رستم که لابه به کار
نیاید همی پیش اسفندیار
کمان را به زه کرد و ان تیر گز
که پیکانش را داده بود اب رز
همی راند تیر گز اندر کمان
سر خویش کرده سوی اسمان
.
.
.
.
تهمتن گز اندر کمان راند زود
بر ان سان که سیمرغ فرموده بود
بزد تیر بر چشم اسفندیار
سیه شد جهان پیش ان نامدار
نگون شد سر شاه یزدان پرست
بیفتاد چاچی کمانش ز دست
.
.
تزیینی زیبا از فهیمه شریفی از اعضای انجمن ادبی :
ما را در سایت فرهنگ اوز دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: محمد رضا جوادیان بازدید: 189 تاريخ: دوشنبه 27 ارديبهشت 1395 ساعت: 23:56
فریبا صالحی یکی از اساتید انجمن خوشنویسی است که سالها هنر آموزان زیادی را در خانه فرهنگ آموزش داده است و دستنوشته های زیبایشان بارها نگاه تماشاچیان را در نمایشگاهها به خود جلب کرده است.
فریبا صالحی که برای نهمین بار است موفق به کسب مقام اول استانی در رشته خوشنویسی شده اند،اکنون در رشته نستعلیق چلیپا به مرحله ی مسابقات پرسش مهر ریاست جمهوری راه یافته اند.
اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی،خانه فرهنگ و انجمن خوشنویسی این موفقیت راصمیمانه تبریک گفته و از خداوند منان کسب مقام برتر کشوری و دستیابی به موفقیت های روزافزون آرزو دارد.
ما را در سایت فرهنگ اوز دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: محمد رضا جوادیان بازدید: 120 تاريخ: پنجشنبه 23 ارديبهشت 1395 ساعت: 20:22
افتتاحیه ی تئاتر شبهای لارستان که در مکان تالار استاد جمالی خانه فرهنگ لار برگزار گردید با تئاتر دوستت دارم با صدای آهسته کاری از انجمن نمایش اوز به کارگردانی سید مرتضی هاشمی به روی صحنه رفت.
افتتاحیه با اجرای موسیقی مجتبی نجم الدینی و شعر خوانی آیدا مختاری از اوز همراه بود که بعد از آن تئاتر اجرا گردید و در پایان نیز با حضور بازیگران و تماشاچیان و مسئولین انجمن نمایش لار جلسه نقد و بررسی انجام گرفت.
نمایش سیاه بازی انجمن نمایش لار نیز در ورودی خانه فرهنگ لار اجرا گردید که آن هم به نقد و بررسی گذاشته شد. (روابط عمومی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی)
ما را در سایت فرهنگ اوز دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: محمد رضا جوادیان بازدید: 113 تاريخ: چهارشنبه 22 ارديبهشت 1395 ساعت: 15:16
این بار کمی از تشریفات مراسم رسمی و سالنی دور شدیم و نشستی با تمام کسانی که در سال 94 تا اکنون انجمن نمایش را همراهی کرده بودند یا بازیگر بودند و یا کارگردان و یا عوامل صحنه گرد هم جمع شدیم تا به نقد و بررسی عملکرد سالی که گذشت بپردازیم،شبی خوب و به یاد ماندنی و به قول علی خادم پور کارگردان و نویسنده تئاتر در تاریخ تئاتر اوز به یاد نداریم که این اتفاق افتاده باشد و همه ی آنهایی که سالهااست تلاش می کنند و یا چندسالی است وارد این عرصه شده اند چنین گردهمایی را تجربه کار باشند و از فروغ هاشمی بابت این اقدام زیبا و سید مرتضی هاشمی دبیر انجمن نمایش سپاسگذاری کرد.هرچند آغاز گر جلسه شهرام حسین نیا از اعضای هیئت مدیره انجمن بود که ضمن تبریک روز بازیگر و روز جهانی تئاتر که در 7 فروردین ماه بود،اما اردیبهشت ماه را به فرمایش دکتر مریدی مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس و همت مسئولین اداره فرهنگ و ارشاد و انجمن نمایش اوز برگزار کردیم و این پیشنهاد من بود که دوستان دور هم جمع شوند و رودرو از مسائل و مشکلاتی که در این راه پیش رو داشته و دارند با هم صحبت کنند تا با یاری هم بتوانند در صدد بر طرف کردن آن برآیند و نیز درباره ی کارهایی که در این مدت به روی صحنه آمده بود سخن گفت،در ادامه افزود: نبود امکانات گاهی باعث می شود که انجام کاری دیرتر صورت بگیرد،اما اکنون راه برای این عرصه باز است و دوستان میتوانند خیلی راحتر از قبل به این هنر ماندگار بپردازند،برای تئاتر همیشه موانع و مشکلات وجودداشته و قطعا خواهد داشت از جمله نبود سالن استانداردبرای اجرا و یا عدم حمایت بعضی از مسِئولین،اما هیچ گاه مانع از حرکت و و فعالیت هنرمندان هنرهای نمایشی نشده و نخواهد داشت.یادآوری میکنم که اکنون زمان خوبی برای همه فعالیت است و اگر با همدلی حرکت کنیم و روحیه ی انتقاد پذیری داشته باشیم می توانیم کارهای بهتری را به روی صحنه ببریم.
به آذین کرامتی از دیگر از اعضای هیئت مدیره نیز ضمن تشکر از این حرکت خو ب و به یادماندنی از کسانی نام برد که شاید کتر در جمع حاضر می شدند و به سخن گفتن مشغول می شدند و اکنون بازیگرانی خوبی هستند و با تلاش بیشتر آینده خوبی خواهند داشت.
سید مرتضی هاشمی دبیر انجمن نمایش:روز بازیگر را به همه ی دوستانی که در اینجا دور هم جمع شدیم تا به بحث و تبادل نظر بپردازیم تبریک می گوییم.بنده 40 سال است که در عرصه تئاتر فعالیت میکنم و بسیاری از دوستانی را که بازی میکردند و به دلایلی مجبور شدند صحنه را ترک کنند و دوستانی که ماندند و آنهایی که اکنون به جمع ما پیوستند قدردانی میکنم.اما برای اولین در تاریخ این شهر امروز بسیار خوشحالم که اکثر کسانی که در این یک سال همراه بودند و بر روی صحنه هنر خود را به نمایش گذاشتند دور هم جمع می بینم.
پس از آن اعضای انجمن نمایش و شرکت کنندگان درباره ی تئاتر و بهبود روند آن و یا نبود امکانات در شهر و اینکه گاهی مجبور می شوند در زیر زمین خانه یا پارکینگ مجتمع یا جاهای دیگر به تمرین بپردازند اما دلسرد نمی شوند و با عشق ادامه می دهند صحبت کردند.و تقاضای کلاس های و کارگهای تخصصی و در اختیار گذاشتن کتابهای تخصصی از مسئولین استانی و شهری کردند.
همه خوش حال بودند که دور هم جمع شده اند و می توانند با همدیگر به بحث و تبادل نظر بپردازند.
علی بازیگر و سروش پیشداد ازپیشکسوتان تئاتر نیز در جمع به صحبت پرداختند و گاهی با صحبت های طنز گونه فضای صحبت را عوض می کردند و خنده بر لبهای همه نقش می بست.از تئاترو جنگ و کار طنز تا فرستادن متن برای جشنواره صحبت شد.
پس از پایان صحبت های کسانی که حرفی برای گفتن داشتند و یا پیشنهادی و انتقادی،فروغ هاشمی گفت:اولین بار است که در جمعی بودم و سعی کردم تا پایان تمام صحبت ها را بشنوم و شنونده باشم،خیلی خوشحالم که این اتفاق افتاد و توانستیم دور هم جمع شویم و باهم بشنویم و نقد کنیم و صحبت کنیم،روز بازیگر رو به همه تبریک گفت و در ادامه از دکتر مریدی مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس و امیر صادقی دبیر انجمن نمایش استان که حمایت می کنند و خود از جنس هنر هستند سپاسگذاری کرد،همچنین از سید مرتضی هاشمی و شهرام حسین نیا به خاطر برپایی و دور هم جمع کردن همه ی عوامل تشکر کرد.فروغ هاشمی افزود:اکنون با همت همه ی شما هنرمندان که اگر نباشید ما نمیتوانیم قدمی برداریم حال و هوای فرهنگ و هنر شهر بسیار خوب است و به لطف خدا همه ی انجمن های خانه فرهنگ و انجمن های فعال و گروههای هنری روزهای خوبی را در حال سپری کردن هستند و تلاش آنها بیشتر از سابق جریان دارد و در پاسخ هنرمندانی که این اتفاق ها را ازلطف دکتر مریدی و فروغ هاشمی دانستند گفت:ما تنها وسیله هستیم و این هنرمندان هستند که سکان دار جامعه ی فرهنگی و هنری هستند و بیشترین تاثیر را در جامعه ی امروزی دارند.به امید روزی که شما هم به خواسته هایی که سالهاست به دنبال آن هستید برسیدو با آموزش و تلاش و کوشش بتوانید نقش آفرینان خوبی باشید و با هم به اندازه ی توان همراهی کنیم.فروغ هاشمی:جا دارد یادی هم از مرحوم ارزان فروش که در زمانی که خودم در این شهر دانش آموز بودم خدمت بسیاری به این هنر کرد و توانستیم چند کار خوب را به مرحله ی استانی و کشوری برسانیم.
در پایان از گروههای تئاتر خانه فرهنگ و دانشگاه پیام نور و دانشگاه آزاد که در جمع حضورداشتند سپاسگذاری نمود.
شبی که هنرمندان آن هم از جنس تئاتر و صحنه و بازی دور هم جمع باشند بی شک در خاطره ی همه ماندگار می ماند.
امیدواریم که باز هم مسئولین و دست اندرکاران این امر یاری کنند تا تداوم داشته باشد.
اعضا به اتفاق تصمیم گرفته شد هفته ای یک بار با دوهفته ای یک بار این گردهمایی و نشست ها شکل گیرد تا ایده ها و تصمیم ها با هم مرور شود و به عرصه حضور در صحنه برسد.
در پایان ممنونیم از همراهی قاسم لطافت به خاطر در اختیار گذاشتن مکان برای نشست دوستانه و دیگر دوستانی که همراهی کردند و باعث و بانی این کار شدند.
و سکانس پایانی شام و پذیرایی و اهدای لوح تقدیر به همه ی عوامل تئاتر بود.
(روابط عمومی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی)
ما را در سایت فرهنگ اوز دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: محمد رضا جوادیان بازدید: 106 تاريخ: شنبه 18 ارديبهشت 1395 ساعت: 19:20